Το ημερολόγιο έγραφε στις σελίδες του 5 Φεβρουαρίου 2014 όταν η φωνή του “αηδονιού” της ελληνικής μουσικής σίγησε για πάντα. Η μεγάλη τραγουδίστρια Τζένη Βάνου έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα πριν πέντε χρόνια.

Σεμνή, συνεπής και με μία ιδιαίτερη χροιά στη φωνή, η Τζένη Βάνου διακρίθηκε και κυριάρχησε με το μεγάλο μουσικό ταλέντο της στην αποκαλούμενη ελαφρά και λαϊκή ελληνική μουσική.

“Μα, δεν έχετε καταλάβει ακόμα ότι τα επόμενα πενήντα χρόνια θα μας βασανίζει με τη φωνή της;”

Αυτά ήταν τα λόγια του Δημήτρη Χορν ακριβώς 50 χρόνια πριν το τέλος της… Το 1964, όταν η Τζένη Βάνου τραγούδησε για πρώτη φορά μπροστά σε ζωντανό κοινό το τραγούδι του Μίμη Πλέσσα «Τώρα». Η ερμηνεία της ήταν μοναδική και της χάρισε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Ελαφράς Μουσικής της Θεσσαλονίκης.

“Αναμφισβήτητα έχεις αξία”, της είχε πει ο Μίμης Πλέσσας όταν την άκουσε να τραγουδάει. Μία φράση που όπως είχε δηλώσει η Τζένη Βάνου σε μετέπειτα συνέντευξη στάθηκε καθοριστική για την πορεία της στον χώρο του τραγουδιού.

Σύμφωνα με όσα αναγράφει ο Μίμης Πλέσσας στην αυτοβιογραφία του, η πρώτη του συνάντηση με την μεγάλη τραγουδίστρια ήταν όταν η ίδια ήταν ένα μικρό κορίτσι και μέλος μιας σχολικής χορωδίας.

Λίγα χρόνια αργότερα ξανασυναντήθηκαν. Η δεύτερη και καθοριστική για την πορεία της συνάντηση τους, ήταν όταν η Τζένη Βάνου εργαζόταν ως βοηθός του Κώστα Πρετεντέρη στο στούντιο ΑΛΦΑ.

“Η σχολική χορωδία στην ώρα της, με τις ποδιές, ο δάσκαλος τους εκεί, κι εγώ στο πιάνο τους παίζω την μελωδική φράση. Λίγο ως πολύ όλες μπήκαν στο νόημα.

Ένα μαυροτσούκαλο κοριτσάκι, πιο μικρό από τ’ άλλα, ξεχώρισε γιατί το είπε ολόσωστα με την πρώτη και με κρυστάλλινη φωνή.

Το μικρόφωνο ηχοληψίας της εποχής ήταν ένα και μοναδικό κι αναγκαστήκαμε να την βάλουμε πιο πλάγια για να μην ξεχωρίζει τόσο η ωραία φωνή της. Ρώτησα κι έμαθα πως το κοριτσάκι το ‘λεγαν Ευγενία.

Χρόνια αργότερα, στο στούντιο ΑΛΦΑ μια κοπέλα συμπλήρωνε το χαρτζιλίκι της υποβάλλοντας για έγκριση τα κείμενα των διαφημιστικών μας εκπομπών που έγραφε ο αξέχαστος Κώστας Πρετεντέρης.

Ένα πρωί που ήμουν κι εγώ εκεί για μια ηχογράφηση, με πλησίασε και μου είπε: “Με θυμάστε; Είμαι η Ευγενία, που στη χορωδία του δασκάλου μου κυρίου Παναγιωτόπουλου… κ.λ.π.” και μου θύμισε την ιστορία.

Μου είπε ακόμα ότι σπουδάζει μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο και ότι θα ‘θελε κάποια μέρα να την ακούσω πως τραγουδάει τώρα.

“Κοίτα τις σπουδές σου, κορίτσι μου, και μην ξελογιάζεσαι με τα τραγούδια”, της είπα αυστηρά. Μαζεύτηκε και δεν ξανάπε τίποτα.

Ώσπου ένα βράδυ που είχα πρόβα με την Ελίζα Μαρέλλι για την ηχογράφηση του “Θέλω να μη χωρίσουμε” (πρώτο θεατρικό μου τραγούδι), πριν καλά καλά τελειώσει η πρόβα μπήκε φουριόζα και αναψοκοκκινισμένη στο στούντιο η Ευγενία κι επέμεινε: “Δεν μου ξεφεύγετε. Θα σας πω ένα τραγούδι να με ακούσετε.”

Ξανακάθισα στο πιάνο και δεν πρόλαβα να παίξω την αρμονία στο τραγούδι που μου ζήτησε (“Τι φταίω εγώ αν σ’ αγαπώ”, του Κώστα Πρέντα), οπότε άρχισε να τραγουδάει. Δεν πίστευα στ’ αυτιά μου… Τι σωστάδα, τι τέμπο, τι έκφραση, τι καθαρότητα! Σταμάτησα το κομμάτι στη μέση και σχεδόν απολογητικά της είπα:

“Εσένα δεν ήθελα να ακούσω τόσον καιρό;”

Πριν προλάβει να συνέλθει, της έδωσα ραντεβού για την άλλη μέρα στο στούντιο της Columbia. Εκεί ηχογραφούσαμε για μια νέα δισκογραφική εταιρεία, την “Monte Carlo”, το “Αστεράκι” με τον Δημήτρη Χορν.

Εκεί η Ευγενία Βραχνού – έτσι την έλεγαν- βαφτιζόταν Τζένη Βάνου κι έκανε το ντεμπούτο μιας μεγάλης καριέρας τραγουδώντας το “Λα λα λα” που ακουγόταν στην εισαγωγή.”

Απόσπασμα από το βιβλίο: «Μίμης Πλέσσας (Αυτοβιογραφία)», Εκδόσεις Κάκτος

 

Η Τζένη Βάνου εκτιμούσε βαθύτατα τον Μίμη Πλέσσα και για χάρη του δε δίστασε να αρνηθεί να συνεργαστεί με τον Μάνο Χατζιδάκι.

Όταν ο διευθυντής της δισκογραφικής της εταιρίας, Τάκης Λαμπρόπουλος, της τηλεφώνησε και της ανακοίνωσε ότι ο Μάνος Χατζιδάκις είχε ζητήσει να συνεργαστούν, εκείνη γνωρίζοντας την «αντιπαλότητα» που υπήρχε μεταξύ των συνθετών αρνήθηκε λέγοντας: “Ρε Τάκη, ο Μίμης μ’ έβγαλε. Πώς θα του το κάνω αυτό;”


Η Τζένη Βάνου κάποια στιγμή είχε αναφέρει πως ήταν μία συνεργασία που θα ήθελε να πραγματοποιήσει αλλά αν το έκανε δεν θα μπορούσε να κοιμηθεί τα βράδια. Τραγούδια άλλων μεγάλων συνθετών που ερμήνευσε εκτός του Μίμη Πλέσσα, ήταν του Γιώργου Μουζάκη, του Μίκη Θεοδωράκη, του Αττίκ και του Τάκη Μουσαφίρη.

Το ταλέντο της ξεπέρασε τα σύνορα της χώρας. Η Τζένη Βάνου είχε βραβευθεί για το έργο της ως καλλιτέχνιδα και σε χώρες του εξωτερικού.

“Χίλιες βραδιές” θα αναζητήσεις τη φωνής της… Για την ίδια το τραγούδι ήταν ένα επάγγελμα που δε δίστασε να το υπηρετήσει με όλη της την ψυχή.