Στην Capitol Records μία μικρή δισκογραφική εταιρία αλλά με ενδιαφέροντα προτζεκτ, ο Frank Sinatra είχε την ευκαιρία να πραγματοποιήσει κάτι πολύ επαναστατικό για έναν εμπορικό καλλιτέχνη. Το κάθε άλμπουμ που ηχογραφούσε είχε ένα θέμα όπως ακριβώς οι ταινίες. Διάλεγε ένα θέμα και τους ήχους που ταίριαζαν σε αυτό.

“Όταν τραγουδώ, το πιστεύω. Είμαι ειλικρινής.” Frank Sinatra

Ο Frank σε μία από τις συνεντεύξεις του είχε πει περιγράφοντας τον εαυτό του: “Είμαι μανιοκαταθλιπτικός 18 καρατίων. Ζω μία ζωή βίαιων αντιφάσεων. Συνεπώς νιώθω βαθιά λυπημένος ή υπερβολικά περιχαρής.”

Αυτό είναι βαθύτατα εμφανές στα άλμπουμ που δημιούργησε στην Capitol Records. Κάποια είναι θλιβερά και στενάχωρα ενώ κάποια άλλα χαρούμενα όπως το “Come Fly With Me”. Στο τέλος της δεκαετίας του 1950 ο Frank Sinatra εγκαταλείπει την Capitol Records και ιδρύει τη δική του δισκογραφική εταιρία Reprise.

O Frank Sinatra είχε πάθος με το ουίσκι Jack Daniel’s. Πολλές φορές προτιμούσε να μένει ξύπνιος ως αργά συντροφιά με το αγαπημένο του ποτό.

Tα ανήσυχα sixties ο Frank Sinatra φαίνεται πως πραγματικά το διασκεδάζει. Είναι η εποχή του Las Vegas όπου ο ίδιος πραγματοποιεί εμφανίσεις στο “Ceasars Palace” και η εποχή του Rat Pack.

Τρεις άνδρες, τρεις φίλοι δημιουργούν ένα γκρουπ συνώνυμο της διασκέδασης. Μουσικά shows, δίσκοι και κινηματογραφικές ταινίες όπως: “Ocean’s Eleven”(1960), “Sergeants Three” (1962) και “Four for Texas” (1963). Ο Frank Sinatra, ο Dean Martin και ο Sammy Davis Jr αποτελούσαν τον βασικός πυρήνα του Rat Pack ενώ υπήρχαν και άλλα τακτικά μέλη όπως οι Joey Bishop και Peter Lawford.

Οι Rat Pack ήταν για τον Frank η μικρή κλειστή του οικογένεια. Υπήρχε κάτι μέσα τους που δε μεγάλωσε ποτέ. Έμοιαζαν με μία παρέα μεσήλικων εφήβων και αυτό ήταν μέρος της γοητείας τους. Περνούσαν υπέροχα και το μοιράζονταν με το κοινό.

Σαν γνήσιος Ιταλός και μεγαλωμένος σε κακόφημη ιταλική γειτονιά, ο Frank Sinatra δε γινόταν να μην έχει σχέσεις με τα “κακά παιδιά”. Πολλοί τον κατηγόρησαν ότι είχε διασυνδέσεις με την ιταλική Μαφία και αρκετά από τα ονόματα των συνεργατών του περιέχονταν σε “ύποπτους” φακέλους του FBI. Για κάθε κακή φήμη όμως που κυκλοφορούσε εναντίον του υπήρχε μία άλλη αντισταθμιστική, που μαρτυρούσε την αφοσίωση και τη γενναιοδωρία του προς γνωστούς και αγνώστους. Και πάντα ευχαριστούσε το κοινό του για την προσοχή του.

“Δούλεψα σε πολλά στέκια που άνηκαν σε μαφιόζους. Συνεπώς, υπήρχαν πολλές φορές που συναναστρεφόμουν και έκανα παρέα με μαφιόζους.Ήταν τα αφεντικά μου. Αν τα κλαμπ άνηκαν σε καρδινάλιους ή μονσινιόρ, θα έκανα παρέα με καρδινάλιους και μονσινιόρ.”
Frank Sinatra

Αστειευόμενος ο Frank Sinatra συνήθιζε να λέει πως τα αρχικά του FBI σήμαιναν: “Φανατικοί Μπελάδες Ιταλών”!

Η δεκαετία του 1960 θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ιδιαίτερα δημιουργική για τον ίδιο σε επαγγελματικό επίπεδο. Στην προσωπική ζωή όμως είχε ακόμα ένα διαζύγιο. Ο τραγουδιστής είχε έναν σύντομο γάμο με την κατά πολύ νεότερη του ηθοποιό Mia Farrow.

Με τη Mia Farrow παντρεύτηκαν τον Ιούλιο του 1966 ενώ το διαζύγιο ήρθε δύο χρόνια αργότερα τον Αύγουστο του 1968.

Στα μέσα της ίδιας δεκαετίας όμως ο Frank θα συναντήσει για πρώτη φορά και την τέταρτη σύζυγο του την Barbara. Οι δρόμοι τους θα ξανασυναντηθούν λίγα χρόνια αργότερα στη δεκαετία του 1970 όπου η Barbara είναι παντρεμένη με τον Zeppo Marx με τον οποίο ο Frank είχε φιλικές σχέσεις. Ο τέταρτος γάμος για τον τραγουδιστή με την Barbara Marx ήρθε μετά τον θάνατο του συζύγου της Zeppo.

Η Barbara ήταν μία απλή γυναίκα με την οποία ο Frank μπορούσε να είναι ο εαυτός του.

Τον Μάρτιο του 1970 κυκλοφορεί το άλμπουμ “Watertown”. Όλοι περίμεναν πως θα είναι μία ακόμα επιτυχία όμως το άλμπουμ δεν κέρδισε το κοινό. Στο περιβόητο αυτό άλμπουμ ο Frank Sinatra τραγούδησε με ηχογραφημένη μουσική και όχι με ζωντανή όπως πάντοτε, με αποτέλεσμα να μην έχει τον “Ήχο του Sinatra”. Απουσίαζε η ζεστασιά της φωνής του, η θαλπωρή. Δεν υπήρχε αλληλεπίδραση με τη μουσική καθώς ακουγόταν.

Ύστερα από αυτό ο τραγουδιστής θέλησε να αποσυρθεί. Με το τραγούδι “My Way” μοιάζει σαν να αποχαιρετά το κοινό του. Ο Frank Sinatra αποσύρθηκε με δική του θέληση. Τώρα είχε πια χρόνο να ξεκουραστεί και απολαύσει στιγμές χαλάρωσης με την οικογένεια και τους φίλους.

New York, New York…!

Η αγάπη του για αυτό που έκανε την καρδιά του να τραγουδά, δεν τον κράτησε πολύ μακριά. Ηχογραφεί το τραγούδι “New York, New York” το οποίο αποτελεί και την τελευταία σπουδαία επιτυχία του. “Αν τα καταφέρω εκεί, θα τα καταφέρω παντού”, λέει ο στίχος του τραγουδιού θυμίζοντας με συγκίνηση την αρχή της καριέρας του. Το ταξίδι στη Νέα Υόρκη και το πως ξεκίνησαν όλα.

 

Χρόνια πολλά Frank!

Στις 12 Δεκεμβρίου του 1990 ο Frank Sinatra γιόρτασε τα 75α γενέθλια του δίνοντας μία μεγάλη συναυλία στο Meadowlands καθώς και ένα υπέροχο πάρτυ μετά από αυτή όπως το απαιτούσε η περίσταση. Ο Frank Sinatra ξεκίνησε τη συναυλία ερμηνεύοντας το “You Make Me Feel So Young” ενώ ξεχωριστές στιγμές της συναυλίας ήταν το ντουέτο με την Liza Minelli στο θρυλικό “New York, New York” και οι ερμηνείες του μαζί με τους Eydie Gorme και Steve Lawrence. Στο τέλος της συναυλίας όλοι έγιναν μία φωνή τραγουδώντας το “Happy Birthday” στον Frank!

 

Frank Sinatra: “Δίχως αμφιβολία πιστεύω πως αυτά είναι τα καλύτερα γενέθλια της ζωής μου. Όχι δεν το πιστεύω, το ξέρω. Θέλω απλά να σας πω πως σας αγαπώ και να σας ευχαριστήσω που συμμετείχατε σε αυτή την υπέροχη για εμένα βραδιά. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ όσο ζω. Ο Θεός να σας ευλογεί όλους, καληνύχτα. Σας ευχαριστώ.”

Το 1992 ο Frank Sinatra είχε την ιδέα της δημιουργίας του άλμπουμ “Duets”. Ο τραγουδιστής σε αυτό το άλμπουμ συναντιέται μουσικά με άλλους καλλιτέχνες όπως οι Aretha Franklin, Julio Iglesias, και ο Bono. Ο δίσκος κυκλοφόρησε όταν ο καλλιτέχνης ήταν σχεδόν 78 ετών και αξίζει να αναφερθεί πως με αυτή τη δουλειά ο Frank έριξε τους Pearl Jam από την πρώτη θέση κατάταξης!

Ο Frank Sinatra θα έρχεται πάντα στο μυαλό μας σαν μία βελούδινη φωνή και σαν τα ομορφότερα γαλάζια μάτια της μουσικής. Ένας “μάγκας” που μάγευε το κοινό και στιγμάτισε με το ταλέντο του και το προσωπικό του στυλ τη μουσική του 20ου αιώνα.

To όνομα του είναι συνώνυμο της δόξας. O Frank Sinatra κυριάρχησε στη δισκογραφία για 7 δεκαετίες. Από το 1930 έως και τη δεκαετία του 1990. Ήθελε να κατακτήσει και τη νέα χιλιετία αλλά δεν τα κατάφερε.

Η κόρη του Tina Sinatra στο βιβλίο της “My Father’s Daughter” αναφέρεται σε μία μικρή συζήτηση μεταξύ τους για τη νέα χιλιετία που πλησίαζε.

9 Μαΐου 1998
“Η νέα χιλιετία ήταν στο προσκήνιο. Ο μπαμπάς ήταν αποφασισμένος να είναι μέρος αυτής. “Πόσους μήνες;” με ρώτησε.
Δεκαοκτώ, του είπα, στρογγυλεύοντας λίγο.
“Ω, μπορώ να το κάνω”, είπε. “Δεν είναι τίποτα.”

Δυστυχώς δεν τα κατάφερε. Λίγες μέρες αργότερα στις 14 Μαΐου τα γαλάζια μάτια έχασαν τη λάμψη τους και η φωνή του σίγησε για πάντα. Έφυγε αναπάντεχα αφήνοντας ένα τεράστιο έργο πίσω του και ένα είδωλο που δεν μπορείς να ξεπεράσεις ποτέ.