Ήταν 20 Σεπτεμβρίου του 1960 όταν πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης.

Στη διοργάνωση που εγκαινιάστηκε ως εθνικό φεστιβάλ με την επωνυμία “Eβδομάδα Eλληνικού Kινηματογράφου” προβλήθηκε και η ταινία “Μανταλένα” με πρωταγωνίστρια την Αλίκη Βουγιουκλάκη.

Σε παραγωγή της Finos Film, σενάριο Γιώργου Ρούσσου και σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου, η ταινία πραγματικά ξεχώρισε με την προβολή της. Τρεις μήνες σκληρής εργασίας στην Αντίπαρο ανταμείφθηκαν με τρία υπέροχα βραβεία.

Στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης η ταινία κέρδισε το βραβείο Α’ γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της Αλίκης Βουγιουκλάκη, βραβείο Β’ ανδρικού ρόλου για τον Παντελή Ζερβό και βραβείο σεναρίου για τον Γιώργο Ρούσσο ενώ η ταινία εκπροσώπησε την Ελλάδα και στο Φεστιβάλ Καννών του 1961.

Όλα τα γυρίσματα της Μανταλένας πραγματοποιήθηκαν στο νησί της Αντιπάρου όπου ήταν και ο τόπος καταγωγής του σεναριογράφου Γιώργου Ρούσσου. Μάλιστα αξίζει να αναφερθεί πως ένα πραγματικό περιστατικό που συνέβη στο νησί όταν ο σεναριογράφος ήταν σε νεαρή ηλικία, αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης της σπουδαίας αυτής ταινίας.

Η Αλίκη Βουγιουκλάκη παρέλαβε το βραβείο για την ερμηνεία της από τα χέρια της μεγάλης Κατίνας Παξινού και του ακαδημαϊκού Στρατή Μυριβήλη.

Στο νησί της Αντιπάρου οι συνθήκες διαβίωσης στις αρχές του 1960 δεν ήταν και οι ευνοϊκότερες. Ο ηλεκτρισμός δεν υπήρχε ακόμη ενώ το πρώτο αυτοκίνητο που είδαν οι κάτοικοι της Αντιπάρου να κυκλοφορεί στους δρόμους του νησιού ήταν ένα τζιπ του Φίνου…

“Δουλεύαμε με γεννήτριες τις οποίες είχε στείλει ο ίδιος ο Φίνος”, είχε πει ο ηθοποιός Βασίλης Καΐλας.

Σύμφωνα με όσα αναγράφονται στο βιβλίο του Μάκη Δελαπόρτα από την σειρά βιβλίων “ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ, Αλίκη Βουγιουκλάκη”, η Αλίκη Βουγιουκλάκη είχε πει για τη συμμετοχή της στην ταινία “Μανταλένα”:

“Περπατούσα όλη μέρα στον ήλιο, ξυπόλητη στα κατσάβραχα, στην καυτή άμμο, έπεφτα στη θάλασσα ντυμένη, γκρεμιζόμουν, τσακιζόμουν, κόντεψα να σκοτωθώ αλλά ήμουν ευτυχισμένη. Όσο κι αν είχαμε κάθε μέρα 8 και 10 ώρες δουλειά, συνέχεια στο λιοπύρι, εγώ ένιωθα χαρούμενη, ανάλαφρη και ξένοιαστη. Από τη δεύτερη κιόλας μέρα αποχαιρέτησα τα παπούτσια μου και, είτε έπαιζα στην ταινία είτε κυκλοφορούσα ιδιωτικώς, περπατούσα ξυπόλητη. Το σούρουπο μετά το γύρισμα, έπαιρνα τον γαϊδαράκο που θυμάστε στην Μανταλένα και τριγύριζα κάμπους και ακρογιαλιές…

…Τον γαϊδαράκο τον έλεγαν Παναγή και ήταν οκτώ χρονών, αλλά ο Παναγής δεν ήταν η μόνη ντόπια συντροφιά μου. Σε λίγο απέκτησα τσούρμο ολόκληρο. Ήταν οι πέντε “αδελφούλες” μου που τις αγάπησα σαν να ήταν αληθινές αδελφές: η Γεωργία, η Κορνηλιώ, το Χρουσώ, το Ποθητώ και το Παρασκευώ που ήταν τεσσάρων χρονών. Φυσικά και ο Βασιλάκης “παλαίμαχος” ηθοποιός πια, από την Αθήνα”. ~Αλίκη Βουγιουκλάκη

Όπως ανέφερε και η ίδια η Αλίκη Βουγιουκλάκη όταν θυμόταν τις ημέρες στο νησί της Αντιπάρου, η ζωή της είχε κινδυνέψει. Στα γυρίσματα της Μανταλένας η μεγάλη πρωταγωνίστρια κινδύνεψε δύο φορές…

Η πρώτη φορά ήταν όταν το μουλάρι την έριξε σε μία χαράδρα και η Αλίκη σώθηκε όταν οι τεχνικοί κατάφεραν να την κρατήσουν την τελευταία στιγμή και η δεύτερη και περισσότερο γνωστή, όταν στο πλάνο όπου η Αλίκη και ο συμπρωταγωνιστής της, Δημήτρης Παπαμιχαήλ, έπρεπε να πέσουν στη θάλασσα ανάμεσα σε δύο βάρκες αγκαλιασμένοι… Η Αλίκη Βουγιουκλάκη είχε χτυπήσει άσχημα το κεφάλι της γλιτώνοντας ευτυχώς τη διάσειση.

59 χρόνια μετά την πρώτη προβολή της ταινίας και η μουσική του Μάνου Χατζιδάκι εξακολουθεί να διατηρεί τη διαχρονικότητα της και να συγκινεί σε κάθε άκουσμα.

Αρχικά είχε αποφασιστεί τα δύο υπέροχα τραγούδια της ταινίας να ερμηνεύσει η Νάνα Μούσχουρη. Πράγματι, ο Μάνος Χατζιδάκις έστειλε στην Αλίκη τα τραγούδια “Θάλασσα Πλατιά” και “Μέσα σ’αυτή τη Βάρκα”, γραμμένα σε μαγνητοταινία με τη φωνή της Νανάς Μούσχουρη. Το αρχικό γύρισμα έγινε με τα πρωτότυπα τραγούδια και όταν επέστρεψαν στην Αθήνα αντικαταστάθηκε η φωνή της Νανάς Μούσχουρη με της Αλίκης.

Τα τραγούδια “Θάλασσα Πλατιά” και “Μέσα σ’ αυτή τη βάρκα” του μεγάλου δημιουργού είναι τα μόνα κινηματογραφικά τραγούδια που ο ίδιος δεν αποποιήθηκε ποτέ.