Το έργο «Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες» αποτελεί μία από τις ομορφότερες θεατρικές επιλογές του φετινού χειμώνα που ξεχωρίζει τόσο για την διαχρονικότητα του όσο και για την ιστορία του.

Οι «Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες» έκαναν το κινηματογραφικό τους ντεμπούτο στις στις 2 Φεβρουαρίου του 1960 με πρωταγωνιστές τον μεγάλο τότε αστέρα Κώστα Χατζηχρήστο και τον Ντίνο Ηλιόπουλο.

Η απολαυστική κωμωδία των Σακελλάριου – Γιαννακόπουλου ως ταινία κατέλαβε την 12η θέση ανάμεσα στις 52 ελληνικές ταινίες που προβλήθηκαν την κινηματογραφική περίοδο 1959 – 60 ενώ είχε προηγηθεί η θεατρική της μεταφορά από τον θίασο Ντίνου Ηλιόπουλου και Απόστολου Αυδή στο θέατρο Κοτοπούλη – Ρεξ.

Η μεγάλη επιτυχία του έργου στο θέατρο αποτέλεσε την αφορμή και για την κινηματογραφική του μεταφορά.

Στους ρόλους των πρωταγωνιστών τα δύο ονόματα που είχαν αποφασιστεί ήταν του Κώστα Χατζηχρήστου και ενός άλλου μεγάλου ηθοποιού. Παρά το θεατρικό ανέβασμα από τον Ντίνο Ηλιόπουλο, το όνομα του για των έναν από τους δύο πρωταγωνιστικούς ρόλους στην μεταφορά του έργου ως ταινία δεν «ήταν στο τραπέζι», καθώς θεωρείτο αντιεμπορικός ηθοποιός για τον κινηματογράφο.

Ο ηθοποιός που προοριζόταν για τον ρόλο του ήταν ο Δημήτρης Χόρν όμως η συνεχής αναβλητικότητα του στα γυρίσματα οδήγησε τους υπεύθυνους στην απόφαση να τον αντικαταστήσουν. Ο Δημήτρης Χόρν είχε εκδηλώσει τότε την επιθυμία του να παίξει και σε ένα από τα μιούζικαλ του Δαλιανίδη.

Στις συζητήσεις που υπήρχαν για το κινηματογραφικό δίδυμο Χατζηχρήστος – Χόρν, όταν έφτασε η στιγμή να αποφασιστεί και η σειρά των ονομάτων, ο Φίνος είχε πει πως η πρέπουσα σειρά ήταν: «Δημήτρης Χόρν – Κώστας Χατζηχρήστος». Η απάντηση του Χατζηχρήστου στο φλέγον ζήτημα ήταν: «Α, εμένα δε με νοιάζει, γιατί όταν τελειώσει η πρώτη προβολή όλοι θα λένε στην επαρχία “Πάμε να δούμε μία ταινία με τον Θύμιο”». Το θέμα έκλεισε εκεί και δεν ξανασυζητήθηκε ποτέ.

Για τον Ντίνο Ηλιόπουλο η ατυχής συνεργασία με τον Δημήτρη Χόρν ήταν και η μεγάλη του ευκαιρία καθώς η ταινία αποτέλεσε την πρώτη του μεγάλη συνεργασία με την Φίνος Φίλμ.

Με το έργο «Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες» ο αγαπημένος μας Ντίνος, καθιερώθηκε ως σπουδαίος και εμπορικός πλέον κωμικός ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου ενώ έμεινε για την επόμενη πενταετία στην Φίνος Φίλμ.

Με το ένα, με το δύο, με το τρία… Φύγαμε!
Ένα ενδιαφέρον περιστατικό από τα γυρίσματα

Στο έργο υπήρχε μία σκηνή όπου οι δύο πρωταγωνιστές καλούνταν να πηδήσουν από τον δεύτερο όροφο ενός κτιρίου προκειμένου να γλιτώσουν από τον υποτιθέμενο δολοφόνο που τους κυνηγούσε.

Το γύρισμα της συγκεκριμένης σκηνής θα έπρεπε να έχει πραγματοποιηθεί από κασκαντέρ όμως ο ηρωισμός και των δύο ηθοποιών ήταν μεγαλύτερος. Ο Κώστας Χατζηχρήστος και ο Ντίνος Ηλιόπουλος συνειδητοποίησαν την επικινδυνότητα του θάρρους τους όταν ανέβηκαν στο δεύτερο όροφο. Ο ίλιγγος που ένιωσαν ήταν σημαντικός για να νιώσουν τη σπουδαιότητα που κατείχε το εγχείρημα τους. Για παν ενδεχόμενο βέβαια η πυροσβεστική είχε κληθεί για άμεση βοήθεια.

Ντίνος: -Ωχ, είναι πολύ ψηλά. Πως θα πηδήσουμε;
Κώστας: – Ξέρω κι εγώ; Όχι τίποτε άλλο, θα εκτεθούμε αν κάνουμε πίσω. Κοίτα πόσος κόσμος έχει μαζευτεί από κάτω.

Πλήθος κόσμου είχε γεμίσει με την παρουσία του τον κεντρικό δρόμο και τα γύρω στενά για να παρακολουθήσει την μεγάλη σκηνή των δύο ηθοποιών.
«Ένα, δύο, τρία, πάμε!», είπε δυνατά ο Αλέκος Σακελλάριος και ο Χατζηχρήστος υπάκουσε πρώτος. Ο Ντίνος Ηλιόπουλος τον ακολούθησε και πραγματοποιήθηκε η σκηνή χωρίς δεύτερη λήψη και από τέσσερις διαφορετικές κάμερες για λόγους ασφαλείας.

Την επόμενη ημέρα όταν το νέο της επικίνδυνης σκηνής μαθεύτηκε ο Μίμης Φωτόπουλος τηλεφώνησε στον Ντίνο Ηλιόπουλο για να του πει: «Ρε συ, είσαι τρελός; Μπορεί να έμενες από ανακοπή στον αέρα, πριν προλάβεις να φτάσεις κάτω».

Στην παρούσα ταινία όμως έκανε και το ντεμπούτο του στην Φίνος Φίλμ ένας από πιο αγαπημένους και μεγαλύτερους συνθέτες της χώρας μας, ο Μίμης Πλέσσας.

Ο μοναδικός Μίμης Πλέσσας αναφέρεται στην αυτοβιογραφία του για το πως ξεκίνησε η συνεργασία με την Φίνος Φίλμ: «Ο Φίνος δεν με ήθελε. Και με το δίκιο του. Με άκουγε από 17 χρονών, είχα φτάσει 25 και δεν είχα γράψει ούτε ένα τραγούδι! Ο Δαλιανίδης πάντα μοντέρνος, επέμενε να του γράψω μουσική για τις ταινίες του. Ο Φίνος αρνιόταν. “Τι να τον κάνω αυτόν; Είναι στυμμένο λεμόνι.”, συνήθιζε να λέει. Όταν όμως ο αξέχαστος Αλέκος Σακελλάριος με ζήτησε για την ταινία του “Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες”, δεν μπόρεσε να αρνηθεί στον συνομήλικο στενό του φίλο.»

Ο Μίμης Πλέσσας έγραψε ασταμάτητα μουσική και δημιούργησε μεγάλες επιτυχίες για την Φίνος Φίλμ έως το 1977.

Τα τραγούδια του Μίμη Πλέσσα μας συνοδεύουν μουσικά μέχρι σήμερα ενώ το απολαυστικό έργο «Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες» μπορεί να απολαύσει το κοινό αυτή τη σεζόν σε διασκευή Ρέππα – Παπαθανασίου στο θέατρο Βέμπο.