Ο Παύλος Πιέρρος που ξεχώρισε φέτος με την παρουσία του στην τηλεοπτική σειρά “Πέτα τη φριτέζα” πρωταγωνιστώντας στο πλευρό των Γιάννη Μπέζου και Φάνη Μουρατίδη, ισορροπεί στο σήμερα και στο αύριο ζώντας τη στιγμή αλλά σκεπτόμενος παράλληλα το επόμενο βήμα.

Μιλώντας μαζί του σε κερδίζει η ευγένεια, η ειλικρίνεια και το χιούμορ του. Ο Παύλος Πιέρρος είναι ένας πολλά υποσχόμενος καλλιτέχνης που το χάρισμα του στην υποκριτική αλλά και οι εξαίσιες δυνατότητες του στη συγγραφή και τη σκηνοθεσία προμηνύουν ένα δυναμικό μέλλον στον χώρο της τέχνης.

Ο ταλαντούχος ηθοποιός που “πέταξε τη φριτέζα” για φέτος αποχαιρετώντας το τηλεοπτικό κοινό για το καλοκαίρι, μιλά για τον Παύλο ως άνθρωπο και ως ηθοποιό σε μία αποκλειστική συνέντευξη.

Παύλο, κάθε Δευτέρα και Τρίτη έδινες ραντεβού με το κοινό τηλεοπτικά πρωταγωνιστώντας στην επιτυχημένη σειρά του ANT1 “Πέτα τη Φριτέζα”. Τι αγαπάς στον ήρωα που υποδύεσαι; Υπάρχει κάτι που σε εκνευρίζει στον Φίλιππο;

Θα έλεγα ότι έχω αρκετά κοινά στοιχεία με τον Φίλιππο. Έτσι κι αλλιώς η δουλειά μας ως ηθοποιοί όταν παίρνουμε στα χέρια μας έναν ρόλο για να του δώσουμε ζωή, είναι να ψάξουμε να βρούμε που συμπίπτουμε με τον χαρακτήρα και να αντλήσουμε προσωπικά μας στοιχεία. Πιο συγκεκριμένα θα έλεγα πως αγαπώ την αγνότητά του, την ευαισθησία, το χιούμορ, την ευστροφία και τη δοτικότητα του.
Ναι, υπάρχει. Το μαλλί του (Χαχαχα).

Συνήθως στο τέλος μίας τηλεοπτικής σεζόν οι εξελίξεις κορυφώνονται και ειδικά όταν πρόκειται η σειρά να συνεχίσει την επιτυχημένη πορεία της με νέο κύκλο. Η σειρά “Πέτα τη φριτέζα” όπως έχει επιβεβαιωθεί έχει πάρει το πράσινο φως για του χρόνου. Υπάρχει κάποια συγκλονιστική εξέλιξη για τους ήρωες που μπορείς να εκμυστηρευτείς;

Αν σου αποκαλύψω κάτι, μετά θα πρέπει να σε σκοτώσω. Διάλεξε (Χαχαχα)

Θα ήθελα να με βοηθήσεις να σκιαγραφήσω λίγο το προφίλ σου. Που γεννήθηκες και με ποια λέξη θα χαρακτήριζες τα παιδικά σου χρόνια;

Είμαι ένας άνθρωπος με πολλές πτυχές. Είμαι σοβαρός και ώριμος, αλλά σε κάποια άλλη στιγμή τρελός και σαν μικρό παιδί. Είμαι κλειστός χαρακτήρας και πρέπει να με ξεκλειδώσει ο άλλος για να ανακαλύψει τι κρύβεται μέσα μου. Επίσης, με αφορά πολύ το χιούμορ στην ζωή μου και θεωρώ τον εαυτό μου καλό “αγωγό” του.
Ελευθερία.

Αγαπημένος σου ταξιδιωτικός προορισμός στην Ελλάδα είναι η Καλαμάτα όπου είναι και ο τόπος καταγωγής σου. Τι σε συνδέει περισσότερο με αυτόν τον τόπο; Η ομορφιά του ή προσωπικά βιώματα; Θα έφευγες από την Αθήνα για μία μόνιμη εγκατάσταση εκεί;

Θεωρώ την Μεσσηνία ευλογημένο τόπο, με πάρα πολύ όμορφα μέρη και πολλά πράγματα να κάνει και να δει κανείς. Όμως, σίγουρα παίζει σημαντικό ρόλο ότι νιώθω αυτήν την σύνδεση μ΄ αυτόν τον τόπο, το γεγονός ότι μεγάλωσα εκεί και με συντροφεύουν πολλές αναμνήσεις.
Την Αθήνα δεν την αλλάζω. Μ’ αρέσει εδώ. Νομίζω αν έφευγα από την Αθήνα, θα ήταν μόνο για το εξωτερικό.

Είσαι από τους ανθρώπους που ζουν στο σήμερα ή σχεδιάζεις διαρκώς το αύριο; Αφήνεις τη ζωή να σε καθοδηγήσει ή προσπαθείς να έχεις συνεχώς τον έλεγχο αυτής υλοποιώντας στόχους και σκεπτόμενος διαρκώς το επόμενο βήμα;

Είμαι άνθρωπος του σήμερα και γενικά αφήνομαι (I’m going with the flow). Αλλά την ίδια στιγμή ένα κομμάτι μέσα μου που είναι ελεγκτικό, θέλει να ‘χει την αίσθηση ότι κουμαντάρει τα πράγματα και να θέτει στόχους που θα υλοποιήσει.

Υποκριτική, σκηνοθεσία και συγγραφή. Τυχερός αν “υπηρετείς” κάποιο από αυτά και ευγνώμων αν τα “υπηρετείς” όλα όπως εσύ! Με αφορμή την πρόσφατη νίκη του Βασίλη Κεκάτου στις Κάννες με την ταινία μικρού μήκους “Η Απόσταση Ανάμεσα στον Ουρανό κι Εμάς”, έχεις σκεφτεί τη δική σου ενασχόληση με τον κινηματογράφο με μία δική σου ταινία;

Μια μεγάλη διάκριση για εκείνον, αλλά και για την χώρα μας. Δίνει κίνητρο και σε άλλους δημιουργούς να επιχειρήσουν κάτι αντίστοιχο.
Όσο για μένα, ναι, είναι κάτι που με αφορά και με απασχολεί, αλλά για την ώρα έχω δώσει προτεραιότητα σε άλλα πράγματα.

Τι “δώρο” επιθυμείς να λάβει ο θεατής μετά το τέλος κάθε παράστασης;

Κάτι να αλλάξει μέσα του. Κάτι να γεννηθεί. Και κάτι να τον απασχολεί για αρκετές ώρες – μέρες μετά.

Στους ρόλους που έχεις ερμηνεύσει μέχρι στιγμής έχει υπάρξει ο ρόλος – πρόκληση; Ο ρόλος που ήταν το δυνατότερο στοίχημα με τον εαυτό σου και τις υποκριτικές σου δυνάμεις; Και αν ναι ποιος ήταν αυτός;

Στον επαγγελματικό στίβο, δυστυχώς, δεν θα έλεγα ότι μέχρι στιγμής έχω βρεθεί αντιμέτωπος με μια τέτοια πρόκληση. Στα πλαίσια της δραματικής σχολής όμως έχω κάποιους ρόλους που μου έρχονται στο μυαλό. Θα αναφέρω τρεις: Ο Άμλετ (Άμλετ), ο Μάικλ (Πουπουλένιος) και ο Γκόλουμ (Άρχοντας των δαχτυλιδιών – στα Αγγλικά). Ο καθένας με τις ιδιαιτερότητες του. Όταν έκανα Άμλετ, θυμάμαι, ήταν τέτοια η ένταση που στο τέλος της πρόβας ήμουν έτοιμος να λιποθυμήσω. Ο Μάικλ ήταν ένας χαρακτήρας με νοητική στέρηση, που ‘χει διαπράξει μεγάλο κακό άθελα του. Πολλή δουλειά ώστε να μην βγει απλά μια καρικατούρα. Και τέλος ο Γκόλουμ, ο οποίος είχε τη φωνή του, την κινησιολογία του, τη διπολικότητά του, που πάσχισα πολύ να φτάσουν στο επίπεδο του αυθεντικού.

Υπάρχει κάτι που αισθάνεσαι πως ο περισσότερος κόσμος βιώνει έντονα την έλλειψη του και εσύ ως Παύλος, μέσα από το έργο σου και την ατομική προσπάθεια ως ηθοποιός δίνεις το δικό σου αγώνα για τη βελτίωση αυτής της κατάστασης;

Θεωρώ πως ο κόσμος έχει πάψει πια να κάνει όνειρα και να τα κυνηγά. Το μότο μου είναι “Δεύτερη ζωή δεν έχει”, που λέει και το αγαπημένο ποίημα-τραγούδι.
Οπότε, αν καταφέρω να κάνω κάποιον να κάνει όνειρα και να κάνει τα πάντα για να τα υλοποιήσει, τότε θα ‘μαι ευτυχισμένος.

Αγαπημένο σου βιβλίο είναι το “Άρωμα” του Γερμανού συγγραφέα Patrick Süskind το οποίο και γνώρισε διεθνή επιτυχία ως ταινία το 2006 με τον τίτλο “Perfume: The Story of a Murderer”. Θα σε ενδιέφερε στο μέλλον μία δική σου διασκευή για τη μεταφορά του έργου στο θέατρο;

Πέτυχες φλέβα τώρα. (Χαχα) Πράγματι το λάτρεψα αυτό το μυθιστόρημα και το γνώρισα όταν είχα πάει σε μια οντισιόν για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Γκρενουίγ, τον οποίο στην συνέχεια τον πήρα κι έτσι κάθισα να το διαβάσω. Κατενθουσιάστηκα. Έριξα τρομερή μελέτη. Ήταν ρόλος – πρόκληση μιας και το ανέφερες κι εσύ σε προηγούμενη ερώτηση. Δυστυχώς όμως, οι συνθήκες του συγκεκριμένου project δεν ήταν ιδανικές και ερχόντουσαν σε αντίθεση με τα δικά μου κριτήρια. Επομένως, δεν τον ερμήνευσα ποτέ.
Ποιος ξέρει; Ίσως…

Τέλος, το καλοκαίρι πως θα είναι για εσένα; Υπάρχουν κάποιες συζητήσεις για νέες συνεργασίες σε θέατρο, κινηματογράφο και τηλεόραση;

Θα είναι ξεκούραστο και ευελπιστώ με πολλά ταξίδια. Όσο για την ερχόμενη χρονιά, θα συνεχίσω στο Πέτα τη φριτέζα στην τηλεόραση και στο θέατρο θα είμαι για 4η χρονιά στο “Χαρτοπόλεμος” στο θέατρο Γκλόρια Μικρό. Πέρα απ’ αυτά δεν έχω κάτι άλλο στην παρούσα φάση.

Παύλο, σε ευχαριστώ πολύ γι΄ αυτή την όμορφη συνέντευξη!