O Φρανκ Σινάτρα είναι μία φωνή συνδεδεμένη με την ομορφότερη εποχή του χρόνου που διανύουμε.

Τα τραγούδια “Come fly With Me” και “New York, New York”, αν και δεν αποτελούν χριστουγεννιάτικα μουσικά θέματα κρύβουν μέσα τους μία ζωντάνια, μία μαγεία όμοια με αυτή του Φρανκ Σινάτρα, ο οποίος ήρθε στη ζωή μία πολύ χειμωνιάτικη μέρα του Δεκέμβρη σαν δώρο Χριστουγέννων στην οικογένεια του, αλλά και σαν μουσικό παντοτινό δώρο αγάπης στις καρδιές μας.

Ο Φρανκ Σινάτρα γεννήθηκε σαν σήμερα στις 12 Δεκεμβρίου του 1915.

Η παρουσία του κυριάρχησε στο μουσικό προσκήνιο για το μεγαλύτερο μέρος του 20 ου αιώνα. Ποτέ δε μπορούσες να είσαι ήσυχος με τον Φρανκ! Ούτε από την πρώτη στιγμή! Ο αγαπημένος καλλιτέχνης είχε περιγράψει τη γέννηση του ως επεισοδιακή. Γεννήθηκε φέροντας τραύματα στον λαιμό, στο ένα του αυτί και στο πρόσωπο. Ο γιατρός τον άφησε στην άκρη για να αφεθεί στη φροντίδα της μητέρας του. Ο ίδιος σώθηκε χάρη στην Θεία παρέμβαση της γιαγιάς του η οποία σκέφτηκε να τον βάλει κάτω από παγωμένο νερό.

Μοναχοπαίδι Ιταλών μεταναστών ο μικρός Φρανκ μεγάλωσε όμορφα όπως ο ίδιος είχε πει. Όλη η οικογένεια τον κακομάθαινε με ακριβά δώρα και ρούχα. Η μητέρα του ήταν νοσοκόμα και ο πατέρας του πυγμάχος ενώ αργότερα αποφάσισε να ανοίξει το δικό του μπαρ. Μετά το σχολείο ο Φρανκ πήγαινε εκεί όπου έκανε δειλά δειλά τα πρώτα του βήματα.

Το 1933 άκουσε για πρώτη φορά ζωντανά τον Bing Crosby και τότε αποφάσισε να γίνει τραγουδιστής. Επεδίωξε και κατάφερε να μη μιμηθεί τον εμπνευστή του: “Το δικό μου στυλ ανήκε περισσότερο στην ιταλική σχολή του “μπελκάντο”… Ήταν πιο δύσκολο από του Crosby, πολύ πιο δύσκολο”, δήλωσε ο ίδιος σε μια συνέντευξή του το 1965.

Όταν ο Σινάτρα ανακοίνωσε στον πατέρα του την απόφαση του να γίνει τραγουδιστής εκείνος αποκρίθηκε: “Αν αυτό σκοπεύεις να κάνεις δεν θα το κάνεις με δικά μου λεφτά. Γι΄αυτό μάζεψε τα πράγματα σου και φύγε από εδώ.”

Έτσι και έγινε. Ο Φρανκ γέμισε μία βαλίτσα και έφυγε χωρίς να έχει σκεφτεί προορισμό. Οδηγήθηκε στη Νέα Υόρκη. Εκεί ξεκίνησε και η καριέρα του από την εκπομπή: “Η ώρα του ερασιτέχνη” του Major Bowes, ένα είδος εκπομπής σαν τα σημερινά talent shows. O Φρανκ εμφανίστηκε στην εκπομπή σαν μέλος της μπάντας Hoboken Four. Οι Hoboken Four και ιδιαίτερα ο Φρανκ κέρδισαν τις εντυπώσεις, βγήκαν νικητές και κέρδισαν ως έπαθλο μία περιοδεία έξι μηνών στην Αμερική.

Έπειτα από αυτό το διάστημα όμως βρέθηκε δυστυχώς ξανά στο σημείο εκκίνησης. Αγωνιζόταν πάλι από το μηδέν για την καριέρα του. Δεν έγινε άμεσα επιτυχημένος ενώ μάλιστα κάποιες φορές επέλεγε να δουλεύει άνευ πληρωμής προκειμένου να προωθηθεί η εικόνα του. Φύλακας Άγγελος του στα πρώτα του βήματα ήταν η πρώτη του σύζυγος. Ο παιδικός του έρωτας Nancy Barbato. H Nancy έγινε ο κουβαλητής της οικογένειας και στάθηκε κοντά στον τραγουδιστή με αξιοζήλευτο σθένος όταν αυτός σαν μαχητής προσπαθούσε να εδραιωθεί με όλες του τις δυνάμεις.

Όλα άλλαξαν όταν συνάντησε τον μουσικό Harry James. Μία φιλία αναπτύχθηκε από τη αρχή της γνωριμίας τους . Ο Φρανκ έγινε με χαρά μέλος της μπάντας του τον Ιούνιο του 1939.

Οι δύο καλύτερες μπάντες της εποχής ήταν του Harry James και του Tommy Dorsey. Όταν ο Tommy Dorsey ενδιαφέρθηκε για τον Φρανκ o Harry James του είπε: “Φρόντισε να σου δίνει περισσότερα από όσα σου δίνω εγώ”.

Ο Σινάτρα δεν επαναπαυόταν. Δούλευε σκληρά για να τελειοποιήσει τη φωνή του. Κολυμπούσε και έτρεχε συστηματικά για να βελτιώσει τα πνευμόνια του και έμαθε να αναπνέει στη μέση μιας νότας χωρίς να την «σπάει». Ήταν ο πρώτος δημοφιλής τραγουδιστής που χρησιμοποίησε την αναπνοή του για να χαρίσει δραματικότητα στην ερμηνεία του. Θεωρούσε επίσης ότι ένας τραγουδιστής διηγείται μια ιστορία, και άρα πρέπει να τοποθετεί τις παύσεις του ανάλογα.

Το ταξίδι προς την κορυφή ξεκινά… Η μελαγχολία που ακούγεται στη φωνή του έκανε τις γυναίκες κυριολεκτικά να τον λατρέψουν. Ο αγαπημένος τραγουδιστής ήταν ο πρώτος που συνδέθηκε τόσο έντονα με τη γενιά των εφήβων. Στο γυναικείο φύλο ασκεί μία γοητεία και το γνωρίζει πολύ καλά! Τα κορίτσια καρφίτσωναν τη φωτογραφία του στον γιακά τους ή έραβαν το όνομα του στα ρούχα τους. Τα αγόρια φορούσαν παπιγιόν σαν τον Φρανκ! Οι Bing Crosby και Benny Goodman είχε επίσης μεγάλη απήχηση στο κοινό όμως ο ίδιος το πήγε σε άλλο επίπεδο.

“Ο Φρανκ Σινάτρα ήταν ο πρώτος ροκ σταρ. Ήταν ο πρώτος που προκάλεσε φρενίτιδα στα κορίτσια. Κανείς άλλος δεν θα έπαιζε στο Paramount Τheater με τις θαυμάστριες σε παράκρουση για τον Φρανκ Σινάτρα. Αν αυτό δεν είναι ροκ σταρ, δε ξέρω τι είναι!”

Alice Cooper

Σε μία εποχή όπου τα ανδρικά πρότυπα(πχ Gary Cooper, John Wayne) πρόβαλλαν την σκληρότητα και απέφευγαν την εκδήλωση πιο τρυφερών συναισθημάτων, ο Φρανκ Σινάτρα έκανε τη διαφορά. Ήταν ευθύς, δεν κρυβόταν. Τραγουδούσε χωρίς μάσκα και εκδήλωνε με πάθος το κάθε του συναίσθημα. Την ευτυχία, τον ρομαντισμό, την οργή. Σε κάθε στίχο που τραγουδούσε η συναισθηματική ειλικρίνεια τον ακολουθούσε.

Ο Φρανκ έκανε αυτό που ήθελε με τον δικό του τρόπο. Είχε την πλήρη υπευθυνότητα της καριέρας του. Επέλεγε τα τραγούδια που θα ερμήνευε καθώς και τους διοργανωτές της εκάστοτε εκδήλωσης και ήταν πρωτοπόρος για άλλη μια φορά. Εκείνα τα χρόνια θεωρούσαν πως η επιτυχία ενός τραγουδιού δεν μπορεί να ξεπεράσει τη μία εβδομάδα. Ο Φρανκ δεν το πίστευε αυτό! Ανέτρεχε σε τραγούδια προηγούμενων ετών και έλεγε: “Θα πω αυτό το τραγούδι. Μπορεί να μην είναι σύγχρονο αλλά είναι υπέροχο!” Τα μισά περίπου από τα μουσικά θέματα που ερμήνευσε ήταν παλαιότερων ετών.

Ήθελε να είναι στην πρώτη γραμμή με κάθε τρόπο. Η τηλεόραση δεν είχε κάνει ακόμα την εμφάνιση της, τα social media δεν υπήρχαν καν σαν ιδέα και ο μόνος τρόπος προβολής και διαφήμισης ήταν ο κινηματογράφος. Ο Φρανκ με έμφυτο ταλέντο και στην υποκριτική οδηγήθηκε στον επόμενο στόχο του, να γίνει ένας μεγάλος αστέρας του κινηματογράφου! Μία παράλληλη καριέρα που έχτισε επίσης από το μηδέν. Στις πρώτες ταινίες έκανε έκτακτες εμφανίσεις κυρίως τραγουδώντας. Η στιγμή που όλα αλλάζουν και ο Φρανκ κατακτά και αυτό το μέσο είναι στην ταινία “Anchors Away”.

Την ιδιαίτερα δημιουργική δεκαετία του 1940 ακολούθησε μία σκοτεινή περίοδος. Στις αρχές του 1950 όπως είχε δηλώσει και ο ίδιος μετά βίας έβρισκε δουλειά. Η δημοτικότητα του έχει πέσει κατακόρυφα. Τα μουσικά ενδιαφέροντα της νέας γενιάς απέχουν κατά πολύ από το δικό του στυλ.

O Mitch Miller τον παρότρυνε να τραγουδήσει πιο φρέσκα τραγούδια. Ίσως από τις χειρότερες στιγμές της καριέρας του ήταν όταν έκανε ντουέτο με την Dagmar.

Φρανκ Σινάτρα – Ava Gardner

Η δεκαετία του 1950 δεν έφερε στον Φρανκ πολλά σκαμπανεβάσματα μόνο στα επαγγελματικά αλλά τάραξε και τη γαλήνη της οικογενειακής ζωής του. Ο τραγουδιστής συνάντησε για πρώτη φορά τη μεγάλη ηθοποιό Ava Gardner, στο κυλικείο των κινηματογραφικών στούντιο MGM όπου γευμάτιζε με τον τότε σύζυγο της και μεγάλο σταρ της MGM, Mickey Rooney. O Φρανκ πέρασε από μπροστά της απίστευτα γοητευμένος λέγοντας: “Γλυκιά μου, αν σε είχα δει πρώτος θα σε παντρευόμουν.”

Ο έρωτας τους ήταν κεραυνοβόλος και εκρηκτικός που όμως έφερε πολλά σχόλια στην κοινωνία του 1950. Ο Φρανκ Σινάτρα πρόδιδε την αγαπημένη του οικογένεια.

Όταν παντρεύτηκε με την Ava Gardner τον Νοέμβριο του 1951, η φλόγα του έρωτα τους είχε ήδη σβήσει. Ο Φρανκ είχε εξομολογηθεί χρόνια αργότερα σε στενό του συνεργάτη πως μία τόσο έντονη φλόγα ήταν προορισμένη για να σβήσει. Ο γάμος τους διήρκησε 6 χρόνια. Σε αυτό το διάστημα η Ava είχε βοηθήσει τον Φρανκ να εδραιωθεί ξανά κινηματογραφικά. Ο ρόλος του στη ταινία “From Here To Eternity” ήταν εκπληκτικός με αποτέλεσμα να αποσπάσει Όσκαρ βραβείο β’ ανδρικού ρόλου.

Το διαζύγιο με τη μεγάλη σταρ ήρθε το 1957. Και οι δύο είχαν παραδεχθεί πως έμοιαζαν πάρα πολύ για να κρατήσει η σχέση τους. Αν η Ava ήταν άνδρας θα ήταν ο Φρανκ και το αντίθετο!

Η δεύτερη θα μπορούσε να ειπωθεί κινηματογραφική καριέρα του Φρανκ συνεχίστηκε με μία ταινία που στιγμάτισε τον ίδιο προσωπικά. Η ταινία “The Man With The Golden Arm” τον έκανε να ομολογήσει πως κέρδισε το βραβείο Όσκαρ για λάθος ταινία. Επρόκειτο για μία τολμηρή για τα τότε δεδομένα ταινία. Ο Φρανκ υποδυόταν έναν ναρκομανή. Ας μην ξεχνάμε πως τότε αυτό αποτελούσε ένα θέμα ταμπού. Ο κόσμος μπορεί να έκανε χρήση ναρκωτικών όμως παρέμεινε κρυφό. Ο μεγάλος καλλιτέχνης αναφερόμενος στην συμμετοχή του στη συγκεκριμένη ταινία είχε πει: “Δεν μπερδεύω μεταξύ τους αυτά που κάνω, κάτι που θεωρώ πολύ υγιές. Αυτό δεν ισχύει στο “The Man With The Golden Arm”. Ήμουν τόσο ευτυχής με τον ρόλο όσο με τίποτα άλλο που έκανα στη ζωή μου.

Αξίζει να σημειωθεί πως για τη συγκεκριμένη ταινία ο Φρανκ βούτηξε σε νερά όπου άλλοι ηθοποιοί δεν τολμούσαν. Η ταινία τον είχε επηρεάσει συναισθηματικά και μάλιστα στην προσπάθεια του να μπει στο πετσί του ρόλου δεν δίστασε να πάει σε ένα κέντρο απεξάρτησης και να παρακολουθήσει από το παράθυρο έναν τύπο που προσπαθούσε να απεξαρτηθεί.

Φορούσε ζουρλομανδύα και κοπανούσε το κεφάλι του στον τοίχο. Ο Φρανκ μιμήθηκε αυτό που είχε δει. Στην ταινία πραγματικά φανέρωσε περισσότερες δεξιότητες του…